Over mij

De manier waarop ik nu werk is gevormd door mijn eigen zoektocht in hoe je eerlijk kunt zijn én in verbinding kunt blijven en door mijn vermogen om precies aan te voelen wat er speelt onder woorden.

Mijn fascinatie voor menselijk gedrag begon niet in een boek, maar in het echte leven. In hoe mensen kunnen stralen wanneer ze zich gezien voelen — en hoe ze kunnen vastlopen wanneer spanning, verwachtingen of oude patronen onder tafel blijven.

Ik oordeel niet snel. Ik kijk naar de mens achter het gedrag.

Dat is niet alleen een kwaliteit, het is ook iets wat gegroeid is door mijn eigen ontwikkeling.

Eerder in mijn loopbaan kon ik soms te fel reageren wanneer ik het inhoudelijk niet eens was met hoe iets ging. Als het proces niet klopte, voelde ik dat sterk en daar kon ik stevig op aanslaan. Vanuit betrokkenheid en scherpte, maar niet altijd op een manier die de ander hielp om echt te horen wat ik bedoelde.

Gaandeweg heb ik geleerd om diezelfde helderheid te combineren met rust. Om trouw te blijven aan wat voor mij klopt, zónder de relatie uit het oog te verliezen. Om uit te spreken wat schuurt, maar op een manier die uitnodigt in plaats van afsluit. Om vragen te stellen in plaats van mezelf te willen verdedigen. Als leider merkte ik hoeveel verschil dat maakt. Niet zachter, wel effectiever. Niet minder duidelijk, wel meer verbindend.

Die beweging, van reageren naar bewust handelen, zie ik nu dagelijks terug in mijn werk met leiders en teams. Het is essentieel. Want spanning vermijden helpt niemand, maar spanning op een volwassen manier bespreekbaar maken opent alles.

In mijn werkende leven zag ik steeds hetzelfde patroon terug: teams met goede plannen die toch vastliepen. Leiders die inhoudelijk sterk waren, maar relationeel vast kwamen te zitten. Professionals die hard werkten, maar zichzelf onderweg kwijtraakten. Steeds weer bleek: de oplossing zat niet alleen in betere afspraken of structuren, maar in het durven kijken naar gedrag, patronen en wat mensen van binnen meemaken.

Ik heb geleerd dat groei zelden ontstaat in het perfecte plaatje. Groei ontstaat wanneer het schuurt. Wanneer iets niet meer klopt. Wanneer iemand voelt: zo wil ik het niet langer doen. Juist die momenten van twijfel, spanning of verandering, zijn voor mij geen probleem dat opgelost moet worden, maar een ingang naar ontwikkeling.

Dat is waarom ik doe wat ik doe.

Omdat ik weet wat er mogelijk wordt wanneer mensen zich veilig genoeg voelen om eerlijk te zijn. Wanneer leiders het lef hebben om niet alleen naar de ander, maar ook naar zichzelf te kijken. Wanneer spanning geen breekpunt wordt, maar een keerpunt.

Voor mij gaat dit werk dan ook niet alleen over functioneren.

Het gaat over mens-zijn op een manier die klopt: met jezelf én met de ander.